Pisblom

Win boeken! roept de Canvasnieuwsbrief mij toe vanuit mijn mailbox. Als ik ergens goed in ben, is dat toevallig wel in winnen. Dat kan mijn goede vriendin/instant back-up-date, die ik al naar menig concert heb meegesleept, bevestigen. Boeken winnen klinkt overigens best fijn. Met een hittegolfzomer in het vooruitzicht mag je immers misschien niet méér doen dan weinig bewegen. Lezen dus.

Het boek in kwestie heet: Kan De Wever wat Leterme niet kon?
Michaël Van Droogenbroeck (VRT-journalist) buigt zich al schrijvend over een resem interessante vragen, zoals daar zijn:
Kan De Wever wèl wat Leterme niet kon: de Franstaligen overhalen tot een grondige staatshervorming?
Wat is dat precies, confederalisme?
En valt België nog te lijmen, of wordt het barsten?

Zou er ook gespeculeerd worden over met welke lijm België het beste aan elkaar geplakt kan blijven/worden? Wat is dat precies, barsten? En kan iemand meneer De Wever wel iets kwalijk nemen, moest het voor België aflopen op een sisser van een uitbarsting? Elke kiesgerechtigde die voor meneer De Wever kleurde of hem aanstipte (hoe gaat dat met zo’n stemcomputers?) kon immers toch zelf de conclusie trekken dat barsten per definitie wel eens op het lijf van Bart geschreven zou kunnen zijn. Ik kan hem persoonlijk niets kwalijk nemen, daar hij mijn stem niet heeft gekregen. Zijn revolutionaire omwenteling van een droge, van zich afbijtende bulldog naar een boeddhistische monnik die in de schaduwen van de media wandelt, vind ik bovendien een aanpak waar niets op valt aan te merken. De pessimist in mij blijft hoopvol, los die ladingen lijm maar op de grens van wat Vlaanderen en Wallonië heet.

Politieke beschouwingen zijn waarschijnlijk nog nooit zo’n interessant leesmateriaal geweest als vandaag. Toch vraag ik mij af hoe Michaël Van Droogenbroeck het klaarkrijgt om in amper tien dagen na de zoveelste-historische-verkiezingen-in-een-rijtje een boek te schrijven over De Wever/ Leterme / België. En die vraag is natuurlijk retorisch, want we((tstraat)journalisten) weten natuurlijk al min of meer van vóór 13 juni waar de klepel hangt. Wie de pionnen zijn en of ze zich sereen of roepend over het politieke spelbord (zullen) begeven.

Met andere woorden, ik wil het boek best winnen, om te lezen welke woorden Van Droogenbroeck er aan wijdt. Om te oordelen of hij dat goed doet. En zeker ook om te weten wat hij denkt over B-H splitsen. Elke man heeft het naar mijn weten moeilijk met het splitsen van een BH, zolang er lastige (weer)haakjes aan zitten. Misschien heeft een oplossing niet veel van doen met splitsen of met lijmen. Misschien is er nood aan meer velcro. Of aan meer politieke dames. Op zijn vrouwtjes krijg je een BH los met drie vingers, weet ondergetekende uit dagelijkse ervaring.